Wojciech Kuczok

ur. 1972, prozaik, poeta, krytyk filmowy i scenarzysta, speleolog, lauretat nagordy NIKE za poweść Gnój. Doktorant w Instytucie Sztuk Audiowizualnych UJ (jako filmoznawca zajmuje się tanatologią polskiego kina). Według jego scenariusza powstał film fabularny Pręgi w reż. Magdaleny Piekorz. Mieszka w Krakowie i w Chorzowie.

Wojciech Kuczok uznawany jest za czołowego młodego nowelistę. Krytyka wskazuje na dwa aspekty jego dzieła: zmysł stylizatorski oraz kompozycyjny. Kuczok stylizuje swoje narracje na mowę Ślązaków, górali, ludzi niewykształconych, slang młodzieżowy, co jest o tyle łatwe, że formą podawczą większości jego opowiadań jest monolog wypowiedziany. Obok zdolności stylizacyjnych, w jego opowiadaniach widoczny jest zmysł kompozycyjny. Jego ideałem jest opowiadanie "dobrze zrobione", przejrzyście i precyzyjnie skomponowane. Kuczok otwiera swoją twórczość, utrzymanym w formie jednego zdania opowiadaniem, Dioboł, które jako pierwsze znajduje się w tomie Opowieści słychane, i jest to tekst najbardziej charakterystyczny dla autora i najbardziej chwalony przez krytykę. W warstwie fabularnej utwór skupia się na relacji ojciec-syn i przedstawia m.in. scenę katowania dziecka przez rodzica za pomocą pejcza.
Dotychczasowa twórczość Kuczoka każe patrzeć na Dioboła jako na opowiadanie kluczowe dla jego późniejszej twórczości, zwłaszcza powieści Gnój która stała się bestsellerem i wywołała w mediach dyskusję o przemocy w rodzinie. Pisała o niej Kinga Dunin: "Ktoś ze wzruszeniem ramion mógłby powiedzieć, że to powtórzony Dioboł, tylko niepotrzebnie rozwlekły (...) Pejcz w Diobole jedno krótkie słowo, uzyskuje tu ponad stronicowy opis, ale przecież warto przyjrzeć mu się bliże."

"Gnój jest historią rodzinnego piekła, opowiadaną przez dziecko, które już to wszystko ma za sobą, już się do tego umie odnieść historycznie, ale z jakichś przyczyn dzieckiem być nie przestało. Tu chodzi o te ciarki, które da się wywołać w międzysłowiu; o tę niespieszność, z jaką rzecz się rozwija; o to obsesyjne celebrowanie fabularnych drobin."
(Wojciech Kuczok)